Lahu Di Lo

“ਲਹੂ ਦੀ ਲੋਅ” ਇੱਕ ਸੋਚਣ ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਨਾਵਲ ਹੈ, ਜੋ ਨੇਕੀ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਲੇਖਕ ਅਖੀਰਕਾਰ ਇੱਕ ਚੋਣ ਦੇ ਮੁਕਾਮ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਸੱਚ ਬੋਲ ਕੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ।
ਇਹ ਨਾਵਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੇਖਕ ਦਾ ਸਚਾ ਕਰਤੱਵ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਿੱਕ ਲਈ ਲਿਖਣਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਹਾਲਾਤ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਡਰ ਦੇ ਕਹਿ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਜੇ ਲੇਖਕ ਇਹ ਕਰਤੱਵ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੰਦਰੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
“ਲਹੂ ਦੀ ਲੋਅ” ਇਕ ਐਸਾ ਸਾਂਝਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੇਖਕ ਸਿਰਫ ਕਲਮ ਦਾ ਸਿਪਾਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਮਾਜਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਯੋਧਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਿਖਤ ਨੇਕੀ ਵੱਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੀਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁੱਖ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨਾ ਲੇਖਕ ਦਾ ਅਸਲ ਧਰਮ ਹੈ।