Punjabio ! Jeena Hai Ke Marna

ਇਹ ਲਿਖਤ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਦੁਖਦਾਈ ਹਕੀਕਤ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਹਾਲਤ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਤੀਖੀ ਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਭਰੀ ਅਵਾਜ਼ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਤਮਕ ਤੇ ਕੌਮੀ ਪਛਾਣ ਦੀ ਹਿਫਾਜਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੰਜਾਬ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਸਿੱਖੀ ਪਰੰਪਰਾ, ਗੁਰੂ ਮਰਯਾਦਾ ਅਤੇ ਬਲਿਦਾਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਰਾਜਸੀ ਬੇਹਿਸੀ, ਨਸ਼ਿਆਂ, ਆਲਸ, ਤੇ ਅਣਗਿਆਨੀ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅੱਜ ਉਹੀ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਕਾਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਿਚ ਹਨ, ਲੋਕ ਆਪਸੀ ਵਿਭਾਜਨ, ਲਾਚਾਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਬਾਅ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਲੇਖਕ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਪਰ ਅਡਿੱਗ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਵਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤਿਕ ਵਿਰਸਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਗਵਾ ਬੈਠਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ?
ਇਹ ਲਿਖਤ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਕੌਮ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਅੱਥਰੂਆਂ ‘ਚ ਉਭਾਰਨ ਵਾਲਾ ਆਲਾਪ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਵੱਲ ਵਧਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।